Í heimi þar sem til eru þúsundir trúarbragða, kirkjudeilda, heimspekikenninga og ólíkra hugmynda um Guð er ein mikilvægasta spurningin sem við getum spurt okkur furðu einföld:
Ísrael er tiltölulega lítið land í samanburði við margar þjóðir heimsins. Landið sjálft nær aðeins yfir lítinn hluta jarðarinnar og íbúafjöldinn er lítill miðað við margar stórar þjóðir. Samt hefur Ísrael í gegnum alla sögu skipað óvenju mikilvægan sess í málefnum heimsins.
Hvers vegna von fagnaðarerindisins byggist á upprisu dauðra
Hjá mörgum vekur orðið „upprisa“ fyrst og fremst hugrenningatengsl við páska eða óljósar hugmyndir um líf eftir dauðann. Biblían setur hins vegar upprisuna í sjálfan kjarna fyrirætlunar Guðs.
Orðið „djöfull“ vekur strax sterkar myndir í huga margra. Fyrir marga merkir það yfirnáttúrulegan óvin Guðs: fallinn engil, hyrndan freistara eða myrkt andlegt afl sem verkar á bak við tjöldin í mannlegu lífi. Slíkar hugmyndir eiga djúpar rætur í trúarlegri list, alþýðumenningu og hefðbundinni guðfræði.
Eitt af þeim viðfangsefnum sem mest hefur verið rætt innan kristninnar er hver Djöfullinn og Satan séu í raun. Margir hafa verið aldir upp við þá hugmynd að Djöfullinn sé öflug yfirnáttúruleg vera sem stendur gegn Guði, freistar mannkynsins og stjórnar her illra anda. En þegar við skoðum Biblíuna sjálfa af nákvæmni kemur í ljós önnur mynd.