Við búum okkur undir neyðarástand — en erum við tilbúin fyrir mesta atburð sem heimurinn mun nokkurn tíma upplifa?
Stjórnvöld hvetja fólk í vaxandi mæli til að búa sig undir neyðarástand. Okkur er ráðlagt að hugsa um hvað við myndum gera ef rafmagn færi af, vatn yrði ófáanlegt, fjarskipti rofnuðu eða við þyrftum skyndilega að yfirgefa heimili okkar.
Sumir ganga mun lengra. Nútímahreyfing fólks sem býr sig sérstaklega undir hamfarir, svonefndra preppara, hefur vaxið upp úr þeirri hugmynd að einstaklingar og fjölskyldur ættu að geta lifað af alvarlega röskun á daglegu lífi. Matvæli eru geymd, vatn sett til hliðar, rafhlöður hlaðnar, lyfjum safnað og neyðaráætlanir gerðar.
Það er ekkert endilega rangt við skynsamlegan undirbúning. Það er hyggilegt að hugsa fram í tímann.
En Biblían beinir sjónum okkar að miklu stærri spurningu.
Erum við undirbúin fyrir endurkomu Jesú Krists?
Möguleikinn á tímabundnu neyðarástandi getur fengið okkur til að fylla skápa og gera viðbragðsáætlanir. Ritningin segir hins vegar frá atburði sem er ekki aðeins hugsanlegur. Guð hefur lýst því yfir að Jesús Kristur muni snúa aftur til jarðarinnar.
Sá atburður mun gjörbreyta sögu mannkyns.
Raunverulega spurningin er ekki hvort við eigum nægan mat í skápunum.
Hún er hvort við séum andlega tilbúin.
Heimur fullur af óvissu
Við lifum á ótryggum tímum.
Stríð, alþjóðleg samkeppni, pólitískur óstöðugleiki og spenna milli ríkja eru reglulega í fréttum. Mikil styrjöld hefur á ný brotist út í Evrópu. Rússland og nágrannaríki þess eru áfram í brennidepli alþjóðlegrar athygli. Ísrael, Íran og Mið-Austurlönd í heild skipa enn óvenjulega mikilvægan sess í heimsmálum.
Það er því skiljanlegt að fólk velti fyrir sér hvað framtíðin beri í skauti sér.
Biblían segir trúuðu fólki ekki að örvænta. Hún hvetur heldur ekki til taumlausra vangaveltna í hvert sinn sem ný kreppa kemur upp.
Hún veitir okkur þess í stað ramma til að skilja hvert saga mannkyns stefnir að lokum.
Heimurinn mun ekki halda endalaust áfram undir stjórn manna.
Guð hefur ákveðið að sonur hans skuli koma aftur.
Páll postuli sagði Aþenumönnum að Guð:
„hefur ákveðið dag, er hann mun dæma heiminn með réttvísi fyrir þann mann, sem hann hefur útvalið til þess“
og að Guð hafi staðfest þetta með því að reisa Jesú upp frá dauðum (Postulasagan 17:31).
Upprisa Jesú er því ekki aðeins atburður úr fortíðinni. Hún er fullvissa Guðs um framtíðina.
Jesús reis upp frá dauðum.
Jesús steig upp til himins.
Og Jesús mun koma aftur.
Fyrirheitið um endurkomu Krists
Eftir að Jesús steig upp til himins frá Olíufjallinu stóðu lærisveinarnir og horfðu til himins. Tveir englar sögðu við þá:
„Galíleumenn, hví standið þér hér og horfið til himins? Þessi Jesús, sem var upp numinn frá yður til himins, mun koma aftur á sama hátt og þér sáuð hann fara til himins.“
— Postulasagan 1:11
Varla væri hægt að orða þetta skýrar.
Þessi sami Jesús mun koma aftur.
Biblían lýsir endurkomunni ekki einungis sem framför í siðferði mannkyns, hægfara útbreiðslu kristninnar eða ósýnilegri andlegri reynslu.
Jesús Kristur sjálfur mun snúa aftur til jarðarinnar.
Og þegar hann kemur mun hann stofna ríki Guðs.
Jesús kenndi lærisveinum sínum að biðja:
„Til komi þitt ríki. Verði þinn vilji, svo á jörðu sem á himni.“
— Matteusarguðspjall 6:10
Kristin von er því órjúfanlega tengd því ríki Guðs sem koma skal.
Komandi kreppa sem tengist Ísrael
Í nokkrum spádómum Biblíunnar er lýst mikilli alþjóðlegri kreppu í tengslum við íhlutun Guðs.
Í Esekíel 38 er sagt frá bandalagi þjóða sem ræðst gegn Ísraelslandi á síðustu dögum. Kristadelfískir biblíunemendur hafa tengt hin fornu landfræðilegu heiti í spádóminum við svæði sem tengjast ríkjum norður af Ísrael, ásamt Persíu — Íran nútímans — og öðrum þjóðum.
Kaflinn lýsir gífurlegum hernaðarátökum.
En úrslitavaldið verður ekki í höndum nokkurs mannlegs hers.
Guð lýsir yfir:
„Ég mun sýna mikilleik minn og helgi mína og láta margar þjóðir þekkja mig; þá munu þær vita, að ég er Drottinn.“
— Esekíel 38:23
Sakaría lýsir einnig tíma þegar þjóðirnar safnast gegn Jerúsalem:
„Sjá, dagur Drottins kemur ...“
og:
„Þá mun Drottinn ganga fram og berjast gegn þessum þjóðum, eins og hann hefur barist á orrustudegi.“
— Sakaría 14:1, 3
Jóel talar sömuleiðis um að þjóðunum verði safnað til dóms Guðs:
„Þjóðirnar skulu vakna og fara upp í Jósafatsdal, því að þar mun ég sitja til dóms yfir öllum þjóðunum umhverfis.“
— Jóel 3:12
Í Opinberunarbókinni er notað orð sem hefur öðlast sess í daglegu máli:
Harmagedón.
Í Opinberunarbókinni 16 er lýst því hvernig þjóðunum er safnað:
„til bardagans á hinum mikla degi Guðs hins alvalda.“
Þá kemur athyglisverð viðvörun frá Jesú sjálfum:
„Sjá, ég kem eins og þjófur. Sæll er sá sem vakir ...“
— Opinberunarbókin 16:14–15
Sú viðvörun beinir athyglinni beint að okkur.
Spádómarnir voru aldrei gefnir aðeins til þess að við gætum teiknað upp tímalínur framtíðaratburða.
Þeir voru gefnir svo að við myndum vaka.
Hvað gerist þegar Jesús kemur aftur?
Endurkoma Krists mun ekki aðeins binda enda á tiltekið stríð.
Hún mun marka upphaf umbreytingar heimsins.
Mannleg stjórnvöld hafa hvað eftir annað sýnt að þeim hefur ekki tekist að útrýma varanlega stríðum, óréttlæti, hungri, arðráni og spillingu. Þrátt fyrir stórkostlegar framfarir í vísindum og tækni eru grundvallarvandamál mannlegs eðlis enn til staðar.
Ríki Guðs verður öðruvísi vegna þess að stjórnandi þess verður öðruvísi.
Jesaja spáði um Messías:
„með réttlæti mun hann dæma hina fátæku og með sanngirni skera úr málum hinna auðmjúku á jörðinni“
— Jesaja 11:4
Undir stjórn Krists munu þjóðirnar læra vegu Guðs.
Jesaja lýsir tíma þegar:
„þjóð mun ekki reiða sverð gegn þjóð og ekki framar læra hernað.“
— Jesaja 2:4
Biblían lýsir því ríki Guðs sem raunverulegri stjórn á jörðinni undir forystu Jesú Krists.
Opinberunarbókin segir frá þúsund ára stjórnartíð Krists og þeirra sem ríkja með honum.
Þetta er framtíðin sem áform Guðs stefnir að.
En það nægir ekki að vita þetta.
Að undirbúa sig fyrir komu konungsins
Hugsum okkur að stjórnvöld tilkynntu að alvarlegt neyðarástand væri í vændum.
Fólk gæti þust út í verslanir.
Það gæti keypt vatn á flöskum, mat, vasaljós og rafhlöður.
En ekkert af þessu getur búið okkur undir endurkomu Jesú Krists.
Peningar geta það ekki.
Fullur frystir getur það ekki.
Rafstöð getur það ekki.
Vel varið hús getur það ekki.
Undirbúningurinn sem Kristur krefst er andlegur.
Og sá undirbúningur hefst með skilningi.
Lærum það sem Guð hefur opinberað
Trú er ekki aðeins sú tilfinning að allt muni einhvern veginn fara vel.
Biblíuleg trú byggist á því að heyra og skilja orð Guðs.
Páll skrifar:
„Trúin kemur þannig af því sem menn heyra, og það sem menn heyra kemur fyrir orð Guðs.“
— Rómverjabréfið 10:17
Ef við viljum búa okkur undir endurkomu Krists þurfum við því að kynna okkur hvað Biblían kennir í raun.
Hvert er áform Guðs með jörðina?
Hvers vegna dó Jesús?
Hvers vegna var hann reistur upp?
Hvað er ríki Guðs?
Hvað kennir Biblían um upprisu og dóm?
Hvers krefst Guð af okkur?
Þessar spurningar skipta miklu meira máli en að vita fyrir hve marga daga við eigum neyðarmat.
Trúum fagnaðarerindinu og látum skírast
Boðskapur Jesú kallar á viðbrögð.
Áður en Jesús steig upp til himins gaf hann lærisveinum sínum þessi fyrirmæli:
„Farið út um allan heim og prédikið fagnaðarerindið öllum sköpunarheiminum. Sá sem trúir og skírist mun hólpinn verða.“
— Markúsarguðspjall 16:15–16
Á hvítasunnudegi, þegar fólk skildi boðskapinn um Jesú og spurði hvað það ætti að gera, svaraði Pétur:
„Gjörið iðrun og látið skírast hvert og eitt yðar í nafni Jesú Krists til fyrirgefningar synda.“
— Postulasagan 2:38
Skírn samkvæmt Biblíunni er ekki aðeins athöfn eða menningarleg hefð.
Hún fylgir trú.
Maður kynnist fagnaðarerindinu, trúir því, iðrast og lætur skírast til samfélags við Jesú Krist.
Páll lýsir skírninni sem samsömun við dauða Krists og upprisu hans:
„Vér erum því greftraðir með honum fyrir skírnina til dauðans ...“
— Rómverjabréfið 6:4
Að undirbúa sig fyrir endurkomu Krists felur því í sér miklu meira en að viðurkenna að Jesús sé til.
Það krefst þess að við bregðumst við því sem Guð hefur opinberað.
Undirbúningur á hverjum degi
Skírnin markar upphaf, ekki endalok.
Sá sem tilheyrir Kristi er kallaður til nýs lífernis.
Jesús sagði:
„Ef þér elskið mig, munuð þér halda boðorð mín.“
— Jóhannesarguðspjall 14:15
Undirbúningurinn fyrir endurkomu Krists á sér því stað í venjulegu daglegu lífi.
Hann birtist í ákvörðununum sem við tökum.
Orðunum sem við segjum.
Framkomu okkar við annað fólk.
Því sem við veljum að horfa á.
Því hvernig við förum með peningana okkar.
Forgangsröðun okkar.
Heiðarleika okkar.
Fyrirgefningu okkar.
Auðmýkt okkar.
Vilja okkar til að þjóna.
Afstöðu okkar til Guðs.
Við vitum ekki nákvæmlega hvenær tækifæri okkar til að undirbúa okkur mun ljúka. Kristur varaði lærisveina sína ítrekað við og hvatti þá til árvekni.
Hann sagði:
„Vakið því, þar sem þér vitið ekki, á hvaða stundu Drottinn yðar kemur.“
— Matteusarguðspjall 24:42
Að vera tilbúinn merkir ekki að eyða hverjum degi í kvíða við að reyna að reikna út ákveðna dagsetningu.
Það merkir að lifa trúfastlega.
Dómstóll Krists
Biblían kennir að endurkoma Krists tengist einnig dómi.
Páll skrifar:
„Því að öllum oss ber að birtast fyrir dómstóli Krists.“
— Síðara Korintubréf 5:10
Þeir sem hafa öðlast ábyrgð gagnvart Guði með þekkingu á áformi hans verða kallaðir til reikningsskila fyrir Kristi. Ritningin lýsir bæði upprisu hinna dánu og samansöfnun þeirra sem eru á lífi þegar hann kemur.
Daníel skrifaði:
„Margir þeirra sem sofa í dufti jarðar munu vakna, sumir til eilífs lífs ...“
— Daníel 12:2
Fyrir hina trúföstu á þetta ekki að vera boðskapur örvæntingar.
Þetta er hvatning til þess að undirbúa sig núna.
Guð býður fyrirgefningu.
Hann býður sættir fyrir son sinn.
Hann býður upprisu.
Hann býður hlutdeild í ríkinu sem koma skal.
En hann kallar okkur til að bregðast við.
Hvar er fjársjóður okkar?
Jesús hvatti fólk til að íhuga hvað það mat í raun mest.
Hann sagði:
„Safnið yður ekki fjársjóðum á jörðu, þar sem mölur og ryð eyðir og þjófar brjótast inn og stela.
Safnið yður heldur fjársjóðum á himni ...“
Síðan bætti hann við:
„Því hvar sem fjársjóður þinn er, þar mun og hjarta þitt vera.“
— Matteusarguðspjall 6:19–21
Þetta er afar áleitin prófraun á forgangsröðun okkar.
Hvar er fjársjóður okkar?
Við getum varið óhemju miklum tíma í að vernda það sem við eigum.
Húsið okkar.
Spariféð okkar.
Bílinn okkar.
Eigur okkar.
Lífeyrinn okkar.
Starfsferil okkar.
En allt þetta er tímabundið.
Jesús er ekki að kenna ábyrgðarleysi. Ritningin fordæmir sannarlega ekki skynsamlega umhyggju fyrir okkur sjálfum og fjölskyldum okkar.
En hún biður okkur að átta okkur á því hvað skiptir mestu máli.
Ef við undirbúum okkur af mikilli kostgæfni fyrir eitthvað sem gæti gerst, en undirbúum okkur alls ekki fyrir það sem Guð segir að muni örugglega gerast, þá hefur forgangsröðun okkar farið verulega úr skorðum.
Mikilvægasti undirbúningurinn
Skápur fullur af neyðarbirgðum getur hjálpað okkur í gegnum tímabundna kreppu.
Hann getur ekki veitt okkur eilíft líf.
Peningar geta veitt einhverja vernd gegn efnahagserfiðleikum.
Þeir geta ekki keypt okkur sess í ríki Guðs.
Mannleg stjórnvöld geta gert viðbragðsáætlanir vegna styrjalda og hamfara.
Þau geta ekki komið í veg fyrir daginn sem Guð hefur ákveðið.
Það er aðeins ein tegund undirbúnings sem skiptir máli þegar öllu er á botninn hvolft.
Við þurfum að þekkja Guð.
Við þurfum að skilja áform hans.
Við þurfum að trúa fagnaðarerindinu.
Við þurfum að bregðast við með því að láta skírast til Jesú Krists.
Og síðan þurfum við að verja lífi okkar í að leitast trúfastlega við að fylgja honum.
Endurkoma Jesú Krists mun marka mestu tímamótin í sögu mannkyns.
Fyrir heiminn mun hún marka upphaf algerlega nýrrar aldar.
Fyrir þá sem tilheyra Kristi mun hún merkja uppfyllingu þeirrar vonar sem kynslóðir trúaðra hafa beðið um:
„Til komi þitt ríki.“
Því er ef til vill mikilvægasta spurningin sem við getum spurt okkur í dag ekki:
„Er ég tilbúinn fyrir næsta neyðarástand?“
Heldur:
„Er ég tilbúinn fyrir endurkomu Jesú?“
Núna er tíminn til að undirbúa sig.
Comments